Backgammon jest bardzo starą grą, narodziła się bowiem dawno, jeszcze
przed naszą erą. Nosiła wiele nazw, w końcu najpopularniejsza została
nazwa „Backgammon”. I jest grą wiecznie młodą i fascynującą. Nie jest bowiem grą losową, choć do poruszania kamieni
po planszy używa się kostek. Jest grą strategiczną, a los może jedynie
pomóc graczowi (no, niekiedy w niewielkim stopniu, także utrudniać
wygraną).
Grywał w tę grę Neron, grywał Petroniusz, Klaudiusz, cesarz Zeno…
Ludwik IX Święty zakazał jej rozgrywania, a królowa angielska w roku
1571 także zabroniła w nią grać. Iwan Groźny w 1561 roku uznał granie w
nią za przestępstwo równe kradzieży, czy świętokradztwa. Ciekawe –
prawda? Co też ma w sobie ta niepozorna na pierwszy rzut oka gra?
Nie zdradzimy Państwu tego. Przekonajcie się sami, że warto w nią
zagrać i poświęcić nieco czasu na studiowanie taktyki i strategii. A im
częściej i dłużej będą Państwo w nią grać, tym chętniej odsłaniać ona
będzie swe tajemnice.
Warcaby nie są aż tak starą grą jak Backgammon – powstały
prawdopodobnie w XII wieku na południu Francji, stąd w różnych wersjach
rozpowszechniły się na cały świat, stając się jedną z najbardziej popularnych gier, zarówno dla dzieci, jak i dorosłych.
Wśród miłośników gry w Warcaby jest wielu sławnych ludzi. Nie tylko
władców, jak Napoleon Bonaparte, który w przeddzień bitwy pod
Austerlitz wymyślił kombinację do dziś opisywaną w podręcznikach
Warcabów, ale także pisarzy i poetów, którzy uwiecznili grę w swoich utworach. O martwe dusze grali
w Warcaby bohaterowie sztuki Gogola, podczas partii Warcabów ważne
informacje starał się zdobyć agent brytyjskiego wywiadu w powieści
Grahama Greena. Adam Mickiewicz poświęcił Warcabom oddzielny poemat,w którym przedstawił szczególny opis zasad gry, a nawet elementy strategii i taktyki.
Liczba graczy: 2
Wiek graczy: 6+
Czas gry: 60-90 min
Instrukcja: polska
Wydanie: polskie
PUDEŁKO ZAWIERA:
-
dwustronna plansza do gry
-
15 białych drewnianych kamieni
-
15 czarnych drewnianych kamieni
-
3 kostki do gry
-
instrukcja